Ὦ Ζεῦ παντοδύναμε, πάτερ θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων,
σὺ ὁ θρόνος τῆς κοσμικῆς δυνάμεως,
ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὦ
τοῦ μεγάλου ταξιδίου τῶν ψυχῶν,
ὁ ἔνοικος τῆς ψυχῆς ἑκάστου ὄντος.
Ἐν σοὶ ἡ πνοὴ, ἐν σοὶ ἡ ζωή,
ἡ φλέγουσα σπίθα πᾶσης ὕπαρξης,
καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς ἀετὸς ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν,
φυλάσσει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα.
Σὺ ὁ στήρικτος θρόνος τοῦ κόσμου,
σὺ ὁ ἀείλαμπρος πυρσὸς τῆς δημιουργίας.
Σὺ τὸ φῶς τὸ ἀσάλευτον,
ὁ ἀστήρ ὁ κατευθύνων τὴν πορείαν τοῦ κόσμου.
Ἐκ τῆς χειρός σου ρέουσιν νόμοι ἀέναοι,
καὶ ἡ βροντή σου ἐξαγγέλλει δίκην ἀκαταμάχητον.
Σὺ ὁ φορεύς τοῦ ἀετοῦ,
τὸ ἱερὸν σύμβολον τῆς κυριαρχίας σου,
ὁ διδάσκαλος τῆς ἀληθείας καὶ τῆς εὐνομίας,
ὁ προστάτης τῶν ψυχῶν ἐν παντὶ χρόνῳ.
Ὡς ἀετὸς πετόμενος ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν,
ἡ δύναμίς σου ἀνέρχεται εἰς τὰ νέφη.
Ἐκ τῶν πτερύγων σου ὁ νόμος ρέει,
καὶ οὐδὲν ἀποδράσκει τοῦ βλέμματός σου.
Δέσποτα παντοκράτωρ, σὺ τὸ στήριγμα,
σὺ ὁ μέγας φρουρὸς τῆς κοσμικῆς τάξεως.
Τὸ σκήπτρον σου ἀκλόνητον, τὸν κόσμον διακυβερνᾷς,
ὁ δίκαιος κριτής, ὁ πατήρ τῶν πάντων.
Δία μεγαλοδύναμε,
δέξαι τὸν ὕμνον τοῦτον ὡς ἀφιέρωμα,
καὶ εὐλόγησον τὸν κόσμον σὺν εἰρήνῃ καὶ φάει.
Σὺ εἶ ὁ ποιητής καὶ ὁ φύλαξ,
ὁ παντοτινὸς ἡγεμών τοῦ σύμπαντος.
Σοὶ δόξα καὶ τιμή, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων!
