Εἰς Ἑστίαν

Ὦ θυγάτηρ τοῦ Κρόνου καὶ τῆς Ῥέας, Θεαῖνα προστάτις τοῦ οἰκητηρίου τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς Γαίας! Ἡ συμβαλοῦσα εἰς τὴν ἐξόντωσιν τῶν γιγάντων, τῶν θηρίων τῶν ἐπανισταμένων ἐνάντια τῆς ἀρετῆς, καὶ δύο χάριτας αἰτησαμένη παρὰ τοῦ Κεραυνοχέρος Διός: τὴν αἰώνιον παρθενίαν καὶ τὸ ἀπ’ ἐσέθεν ἀρχόμενον τῶν θυσιῶν, ἵνα οἱ θνητοὶ ἔχωσι στέρεον οἰκοδόμημα ἀρετῆς. «Ἀφ’ Ἑστίας ἄρχεσθαι καὶ Ἐστιώ» ἀναφωνοῦμεν, διότι οὕτω χτίζομεν τὴν ἀρετὴν ἐν τῇ ψυχῇ ἡμῶν, ἀπὸ τῶν μεγίστων πραγμάτων ἀρχόμενοι. Σὺ, ἡ ἐπινοήσασα τὸν οἶκον, καὶ ἡ ἔφορος καὶ προστάτις τούτου. Τοῦ οἴκου τοῦ σώματος, ὅπου κατοικεῖ ἡ ψυχή, τοῦ οἴκου τῆς ψυχῆς, ὅπου κατοικεῖ ὁ Νοῦς, τοῦ οἴκου τοῦ Νοῦ, ὅπου κατοικεῖ ὁ Θεῖος σπινθήρ. Σὺ, ὦ ὀμφαλὲς τῶν χιτώνων τῆς ὑπάρξεως, ὀμφαλὲς τῶν οἴκων. Εἰς σὲ σπένδομεν καὶ πίνουμεν οἶνον. Σὺ, θερμότης τῆς ζωῆς καὶ κίνησις τῶν πάντων σωμάτων, καὶ φῶς τοῦ Κόσμου. Σὺ, ἡ κατοικοῦσα ἐν ναοῖς καμαρωτοῖς καὶ Οὐρανίοις, ἐν οἷς οὐκ εὑρίσκονται ἀγάλματα καὶ εἰκόνες τῆς σκέψεως, ἀλλὰ μία καθαρὰ λαμπάς, ἓν ἁγνὸν φῶς, σύμβολον τοῦ ἀσβέστου φωτὸς τοῦ νοητοῦ Ἡλίου ἐν μέσῳ τοῦ παντός. Σὺ, ἡ λατρευομένη μετὰ σωφροσύνης καὶ καθαρότητος, καὶ ἡ ἀλληγορουμένη μετὰ τῆς Γῆς, ἐπεὶ εἰς σὲ ἀναλύονται τὰ γενόμενα, καὶ ἡ φθίσις σου γίνεται ἰδία τροφή. Σὺ, ἡ φοροῦσα λευκὰ στέμματα καὶ περικυκλουμένη ὑπὸ φωτὸς λαμπροτάτου, ὡς ἡ Γαῖα. Βασίλεια, ἡ λάμπουσα ἐν πάσῃ ὑπάρξει. Ἀΐδιος, αἰωνία Θεά. Μάκαιρα, εὐτυχής ὅστις σε γνῷ. Μειδιώουσα, ἡ χαμογελοῦσα τοῖς ἐναρέτοις. Ποθεινοτάτη, ἡ ἡ λαχταρωμένη ὑπὸ πάντων. Πολύμορφος, ἡ ἀλλάσσουσα ὄψεις. Χλοόμορφος, νεανικὴν μορφὴν φέρουσα. Ἔλα καὶ καθάρισον πάντα ῥύπον ἐκ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, καὶ εὐλόγησον τὸ οἰκητήριον τοῦ Νοῦ ἡμῶν.

Σημειώσεις:
Αναφέρωνται δύο Θεές με το όνομα
τούτο. Μια μητέρα του Κρόνου που
αλληγορείται στην γη και μια θυγάτηρ
του Κρόνου και της Ρέας που
αλληγορείται στο πυρ.
Έπειτα την λαμβάνουν ως μίας ως επί
το πλείστον.
Συνέβαλε στην εξόντωση των
γιγάντων.
Εζήτησε από τον Δία αιώνια παρθενία
και οι θυσίες να άρχονται εις αυτήν και
έπειτα εις τους άλλους Θεούς.
Έτσι βγήκε και η παροιμία “αφ’ Εστίας
άρχεσθαι” ή “Εστιώ” οίον εκ των
μεγαλητέρων πραγμάτων άρχεσθαι.
Λέγεται ότι αυτή επινόησε πρώτον την
οικοδομήν και χρήση του οίκου και δια
αυτού ονομάστηκε απ’ αυτής Εστία η
οικία και έτσι είναι έφορος και
προστάτης της οικίας. Έτσι άναπταν
στη μέση του οίκου το τζάκι ή το πυρ
όθεν έλεγον την Εστία ομφαλό του
οίκου η οποία αποτελεί και άσυλον.

Έφορος και προστάτιδα και έφορος
του οίκου και των συμποσίων και των
βωμών και του πυρός.
Έσπενδον οίνον πρώτα σε αυτήν,
έπειτα έπιναν
Πρώτη αλληγορία είναι εις το
στοιχειακό πυρ που διατηρεί την
θερμότητα, την ζωή, και την κίνηση
των πάντων των σωμάτων, και το φως
του κόσμου.
Ο ναός της είναι καμαρωτός ως το
σχήμα του ουρανού. Εσωτερικά του
ναού δεν είχε αγάλματα αλλά μόνο μια
λαμπάδα άσβεστη στην μέση του ναού,

σύμβολο του ασβέστου φωτός του
ηλίου, εν τω μέσω του παντός
λάμποντος.
Λατρεύεται αυτή με τοσαύτην
σωφροσύνη και καθαρότητα.
Αλληγορείται και ως την γην γιατί
επειδή εις αυτήν αναλύονται τα εξ
αυτής γενόμενα ώστε η φθίσις αυτής
γίνεται ιδία τροφή.
Έχει και λευκά στέμματα, επειδή η γη
περικυκλούται υπό του φωτός, του
λαμπροτάτου στοιχείου.

Επίθετα

Βασίλεια, Αϊδία, Μάκαιρα,
Μειδιώουσα, Ποθεινοτάτη,
Πολύμορφε, Χλοόμορφε.