Εἰς Ἀπόλλωνα

Υἱὲ τοῦ Διὸς καὶ τῆς Λητοῦς, Ἀπόλλων, Διογενές, Φῶς Ἡλιακὸν, τὸ ἐκ τῆς Λήθης γεννώμενον, ὃ τρέφεται ὑπὸ τῶν ἄστρων καὶ τῆς Νύμφης Ἀστερίας, ὦ Ἀβέλιε! Σὺ, ὁ ἔχων ἡφαιστότευκτα βέλη, Ἀργυρότοξε, ὁ νικήσας τὸν δράκοντα Πύθωνα, Ἰὴ Παιάν, Ἰὴ βέλος, Ἀλεξίκακε. Παρνασίδες σοι ψάλλουσι τοὺς Παιᾶνας, Ἰὴ Παιάν, Ἰὴ Παιήων. Σὺ, ὁ στεφθεὶς τὰς δάφνας ἐκ τῆς λύπης τοῦ χαμένου σου ἔρωτος, Δαφναῖε, Δαφνογηθὴ. Σὺ, ποιμὴν τῶν ὄντων, ὁ χαρίσας τὸ Κηρύκειον τῷ Ἑρμῇ, ἵνα ἄγῃ τὰς ψυχὰς ἐν Ἅιδῃ, καὶ παρ’ ἐκείνου ἐδέξω τὴν Λύραν, ἵνα ἄγῃς τὰς ψυχὰς πρὸς τὸν Οὐρανόν. Ἀγυιεύ, προστάτα τῶν ἀτραπῶν τῶν μυστῶν. Εὑρετὰ τῆς Μουσικῆς, Μουσαγέτα, τῆς Ἰατρικῆς, Ἀκέσιε, τῆς Ποιητικῆς, Θελγεσίμυθε, τῆς Μαντικῆς, Ἀφήτωρ, τοῦ Τόξου καὶ τῶν Βελῶν, Αἰγλήτη. Σὺ, ὁ κρατῶν τὴν Λύραν καὶ φέρων ἐπὶ τοῦ ὤμου τὸν Ζωδιακὸν Ζωστῆρα τοῦ Οὐρανοῦ. Μουσικὲ Νοερὲ, Βριθύνοε, Λυρόκτηπε, Λυρογηθὴ, σὺ, ὁ κρούων τὸ παναρμόνιον μέλος τοῦ Κόσμου συμμέτρως καὶ ἐρύθμως, διορίζων καὶ διατηρῶν τὴν Ἁρμονίαν τῶν μερῶν τοῦ Παντός, τῶν Χρόνων καὶ Καιρῶν, καὶ τῶν ὑπολοίπων, ὅσα ἔχουσιν ἰδίαν Ἁρμονίαν πρὸς τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Καὶ ἡ σύντονος κίνησις καὶ περιφορὰ τῶν πλανητῶν ἀποτελεῖ φθόγγον καὶ συριγμὸν ἐναρμόνιον, θλίβουσα καὶ κλονοῦσα τὸν Ἀέρα. Ἥλιε, ὁρατέ, καὶ τοῖς πᾶσι δῆλος, ὁ ποιῶν διὰ τοῦ φωτός σου τὰ πάντα δῆλα. Σὺ, ὁ φανερῶν τὰ πάντα, Ἀναφαῖε, δωτὴρ Ζωῆς καὶ Ἀρετῆς, Βιοδώτα, Ἐλπιδοδότη. Θεάρια ὄψις τῆς ἁγνῆς ψυχῆς, Ὄλβιε, Μάκαρ, Ἀληθής, Ἀγανὲ, Ἀγλαόμορφε, Γηθόσυνε, Γλυκύθυμε, Ἐράσμιε, Σεμνὲ, Ψυχοδότηρ ἡλίου οὐσίας καὶ ἔμπυρης Νοήσεως. Στάσον Ἀκεσίμβροτος, Ἀοσσητήρ, Ἀκέστωρ τῆς ὑπάρξεως ἡμῶν, Βοηδρόμιε. Σὺ, Ἐκατηβελέτα, ὁ μακρόθεν στοχάζων καὶ βλέπων τὰ πάντα, Πανόψιε, Φοῖβε, Χρυσήτωρ, Εἴθε νὰ ἐναρμονίζῃς τὴν ψυχὴν ἡμῶν μετὰ τῆς Ἀρετῆς, ἵνα ἄξιοι καὶ τίμιοι ὀνομασθῶμεν Φιλοστέφανοι καὶ Ἀγνοὶ, πράττοντες ἔργα ἀνάλογα.

Σημειώσεις:
Υιός του Διός και της Λητούς.
Γεννήθηκε στην Δήλο την εβδόμη του Θαργηλιώνος, επταμηνιαίος.
Η εβδόμη κάθε μηνός είναι αφιερωμένη στον Απόλλωνα και την Άρτεμη.
Τροφός του η Νύμφη Αστερία.
Ιερό φυτό η Δάφνη σύμβολο νίκης σε αγώνες.
Έχει ηφαιστότευκτα βέλη.
Η Λητώ βλέποντας τη μάχη του βρέφους Απόλλωνα με τον Πύθωνα αναφώνησε “ιή παι, ιή βέλος”,
Οι Παρνασσίδες που ελευθερώθηκαν από τον Πύθωνα έψαλαν το “ιή παι, ιή παιήον” ύμνοι που ονομάστηκαν παιάνες.
Η στέψη με Δάφνες γίνεται και εις παραμυθίαν της λύπης για τον χαμένο έρωτα του
Απόλλωνος.
Είναι βουκόλος και κατέχει την ποιμενική ράβδο των ψυχών που χάρισε στον Ερμή να οδηγεί τις ψυχές στον Άδη και ο Ερμής του χάρισε την λύρα να άγει τις ψυχές στον Ουρανό.

Δυστυχής στους έρωτες του, διότι η μαντική είναι από τα δυσκολότερα χαρίσματα.
Είναι ευρετής της μουσικής, ιατρικής, ποιητικής, μαντικής, του τόξου και των βελών.
Αλληγορικώς λαμβάνεται αντί του Ήλιου.

Εζωγράφιζον αυτόν νέον, αγένειον, κομήτην και εφ άρματος καθήμενον, με δάφνη εστεμμένος, εκράτει την λύρα εις τα χείρας και τον ζωδιακόν εις τον ώμων.
Το όνομα Απόλλων είτε προέρχεται από το στερητικό α και πολλοί δείχνοντας ότι ο Ήλιος είναι μοναδικός όπως και το Ρωμαϊκό Solem – Solus, είτε εκ του όλλυμι δλδ εξολοθρεύω το κακό.
Αλληγορικά είναι ο ήλιος που γεννάται από το σκότος. Απόλλων εκ Λητούς (Λητώ = Ληθω = Λήθη). Εγενήθη στην Δήλο γιατί ο Ήλιος είναι ορατός και τοις πάσι δήλος και τα πάντα δήλα ποιεί διά του φωτός. Τοξοφόρος με βέλη ως τις ηλιαχτίδες του Ήλιου. Μουσικός επειδή αυτός κρούει το παναρμόνιον μέλος του κόσμου συμμέτρως τε και ερύθμως, διορίζων και διατηρών την αρμονίαν των άλλων μερών του παντός και των χρόνων και καιρών και των λοιπών τα οποία δεν έχουσιν ιδίαν αρμονίαν ως προς ημάς έτι δε ενόμιζον οι αρχαίοι ότι η σύντονος κίνησις και περιφορά των πλανητών αποτελεί φθόγγον τινά και συριγμόν εναρμόνιον θλιβουσα και κλονούσα τον Αέρα.

Αι ακτίνες του Ηλίου απετέλεσαν τον συνήθη αυτών φθόγγον.
Αλληγορείται ως ιατρός διότι οι ακτίνες του Ήλιου έχουν ευεργετικές ιδιότητες.

Ιερά ζώα ο Λύκος, Κύκνος, Τέττιξ, Ιέραξ, Κόραξ, Κορώνη ο Αλεκτρυών ως προμηνυτής του Ήλιου και της μεταβολής αυτού.

Ιερά φυτά, Δάφνη, Ελαία, Άρκευθος, Μυρίκη.

Επίθετα:
Ακέσιος (θεραπευτής), Αγυιεύς (προστάτης των δρόμων), Αλεξίκακος (προφυλάσσων από το κακό), Ακειροκόμης (με μακρυά μαλλιά), Αιγλήτης (ακτινοβόλος), Αβέλιος (ήλιος), Αναφαίος (αυτός που φανερώνει τα πάντα), Αφήτωρ (τοξοβόλος, προφήτης, μάντης), Αργυρότοξος, Αγνόμαντις, Ακεσίμβροτος (θεραπευτής), Αληθής, Αγανός (γλυκής, πράος), Αοσσητήρ (βοηθός), Ακέστωρ (ιατρός), Αγλαόμορφος (πανέμορφος, αγγελόμορφος), Βοηδρόμιος (βοηθός), Βριθύνοος (συνετός, βαθύννους), Βιοδώτης (ζωοδότης), Γηθόσυνος (περιχαρής), Γλυκύθυμος, Δαφναίος, Δαφνογηθής (που χαίρεται με την Δάφνη), Διογενής (που προέρχεται από τον Δία), Εμβάσιος (προστάτης των ναυτικών που επιβαίνουν σε πλοίο), Εώος (αυγινός), Εκατηβελέτης (που από μακρυά πετυχαίνει τον στόχο του), Ελπιδοδότης, Εράσμιος (αγαπητός),
Θεάριος, Θεηγόρος (θεολόγος), Θελγεσίμυθος (θέλγων με τους λόγους του), Ισμήνιος,
Λυρόκτηπος, Λυρογηθής (αγαπών την λύρα), Μουσαγέτης, Μαρμαρίνος (λαμπερός), Νοερός, Όλβιος (ευτυχής, μακάριος), Πανόψιος (που βλέπει τα πάντα), Πανδερκής (που βλέπει τα πάντα), Ροδόχρους (ρόδινος), Σεμνός, Υμναγόρης (υμνωδός), Φοίβος (λαμπρός, διαυγής), Φιλοστέφανος, Χρυσήτωρ, Ψυχοδοτήρ,
Φωτότοξε, Πυρότοξε Καθαρτής, είναι ο Απόλλων που καθαρίζει το μύασμα με χρησμό

(Προτρεπτικός επί φιλοσοφία, Ιάμβλιχος, σελ 229)
Το όνομα Του παράγεται από:
α) Α-πολλών = α-πολλοί διότι δεν είναι πολλοί οι Ήλιοι για αυτό και οι Λατίνοι τον ονόμαζαν Solem εκ του Solus = μονος
β) Από – πολλών διότι η θέρμη αυτού παράγεται από πολλών πυρών
γ) Απ’ άλλων διότι ανατέλει καθ’ ημέρα από άλλο σημείο του ορίζοντα
δ) Αναπολείν δλδ το περιφέρεθαι
ε) Απο-λύω ή απελαύνω επειδή διώκει το σκότος ή τις ασθένειες ή τα κακά και τις συμφορές για αυτό είναι και ιατρός
ζ) Αβέλιος που στα κρητικά σημαίνει Ήλιος και οι Λατίνοι λέγαν Apello – Apollo