Αιθερικός έρωτας, αιθερική τροφή και διαστρευλώσεις αυτών …

Θα έχετε ακούσει για ένα τύπο ενέργειας που οι Ινδοί αποκαλούν πράνα ή οι Κινέζοι τσι.
Πρόκειται για τον αρχαίο Ελληνικό “Αιθέρα” που οι Πυθαγόρειοι πίστευαν ότι ενυπάρχει
στην φύση σε όλα τα όντα και κυρίως στα υψηλά στρώματα αέρα.

Ο αιθέρας αποτελεί την πιο λεπτοφυή μορφή ενέργειας μέσα στην φύση η οποία φέρει ζωτική δύναμη.
Όλα τα υλαία όντα αποτελούνται από συμπηκνώσεις του αιθέρα ο οποίος σχηματίζει τα στοιχεία της χημείας που γνωρίζουμε.
Στην συνέχεια τα στοιχεία αυτά σχηματίζουν ενώσεις μέχρι που φτάνουμε σε βιολογικούς οργανισμούς.

Σύμφωνα με την θεωρία του αιθέρα όλα τα όντα στο σύμπαν αποτελούνται από αυτήν την λεπτοφυή ενέργεια που βρίσκεται σε διάφορες συμπυκνώσεις.
Ακόμη και τα πνευματικά όντα όπως τα φαντάσματα, οι ψυχές, οι Θεοί αποτελούνται από λεπτοφυή συμπηκνώσεις αυτού του αιθέρα.

Αιθερικό σώμα και τσάκρα

Ο αιθέρας σαν ενέργεια διαπερνά τα υλαία σώματα και σχηματίζει το αιθερικό σώμα και τα τσάκρα.
Τα τσάκρα είναι Ινδική λέξη που σημαίνει δίνη και περιγράφει συσπειρώσεις αιθέρα στο βιολογικό σώμα οι οποίες σχηματίζουν με την σειρά τους το αιθερικό σώμα.

Όταν ένα μόριο αιθέρα περάσει μέσα από ένα τσάκρα διαλύεται και αποδίδει στο ον ζωτική ενέργεια.
Ο άνθρωπος κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης έχει 7 κύρια τσάκρα που ταυτόχρονα ρουφάν αιθέρα από την πίσω μεριά και εκβάλουν ενέργεια από την μπροστινή μεριά. Η ενέργεια αυτή δημιουργεί την λεγόμενη αύρα και το αιθερικό σώμα.

Αιθερικός έρωτας

Τα τσάκρα του άντρα και της γυναίκας στρέφονται αντίθετα το ένα από το άλλο. Δίνοντας και αποροφώντας αιθέρα αντίστροφα.
Κατά την διάρκεια του έρωτα όταν δύο σώματα έρθουν κοντά ο αιθέρας που τα διαπερνά και μεταβάλλεται σε ενέργεια ανταλλάσεται
από τα τσάκρα των δύο σωμάτων. Έτσι τα τσάκρα “κουμπώνουν” το ένα στο άλλο κατά το πλησίασμα των δύο σωμάτων του αρσενικού και του θηλυκού.

Στην Ταντρική παράδοση της Ινδίας το ζευγάρι όταν κάνει έρωτα κατευθύνει με οραματισμό τον αιθέρα από τα τσάκρα του ενός στον άλλο.
Η γυναίκα οραματίζεται ότι αιθέρας εκσφεδονίζεται από το τσάκρα του στήθους-καρδιάς και εισέρχεται στο τσάκρα της καρδιάς του άντρα.
Στην συνέχεια ο άντρας οραματίζεται ότι ο αιθέρας κατεβαίνει έως το 2ο τσάκρα των γεννητικών οργάνων και από κει εκσφεδονίζεται προς το
τσάκρα των γεννητικών οργάνων της γυναίκας.
Η γυναίκα στην συνέχεια οραματίζεται ότι ανεβάζει τον αιθέρα σε όλα της τα τσάκρα μέχρι το τσάκρα της καρδιάς
και ξαναδίνει τον αιθέρα στο τσάκρα της καρδιάς του άντρα.
Αυτό ολοκληρώνει ένα πλήρη κύκλο μετάδοσης και αποδοχής αιθέρα από την γυναίκα στον άντρα και αντίστροφα.
Η ερωτική πράξη σε συνδυασμό με διαλογισμό πάνω στα τσάκρα και τον αιθέρα στην Ταντρική παράδοση ονομάζεται “Κύκλος Φωτός”

Αιθερική τροφή

Μια άλλη πρακτική σχετικά με τον αιθέρα είναι να τον λαμβάνουμε μέσω της αναπνοής σε ησυχασμό και από την επιδερμίδα σε έκθεση στον ήλιο.
Με αυτήν την τεχνική τροφοδοτούμε το βιολογικό σώμα με ενέργεια ζωτική μένοντας χωρίς στέρεα τροφή για πολλές μέρες.
Η τεχνική αυτή όπου λαμβάνουμε τον αιθέρα του αέρα σε συνδυασμό με ησυχασμό και διαλογισμό ονομάζεται”αναπνεοφαγία” ή στα Αγγλικά Breatharianism.

Διαστρευλώσεις των τεχνικών αυτών του αιθερικού έρωτα και της αιθερικής τροφής

Τα άτομα που οραματίζονται ότι πέρνουν τον αιθέρα από άλλα άτομα παρά την θέληση τους ονομάζεται αιθερικός ή πρανικός βαμπιρισμός.
Στον αιθερικό βαμπιρισμό το άτομο που τον ασκεί “κλέβει” την ζωτική ενέργεια κάποιου άλλου με οραματισμό ότι του ρουφά αιθέρα από το αιθερικό του σώμα και τα τσάκρα.
Όλο αυτό γίνεται παρά την θέληση του θύματος σε σύγκριση με τον αιθερικό έρωτα που και τα δύο όντα ανταλλάσουν αιθέρα.

Ακόμη χειρότερα το αιθερικό βαμπίρ οραματίζεται ότι διαλύει το βιολογικό σώμα σε ενέργεια και την απομυζά με την αναπνοή, διαστρεβλώνοντας έτσι την
τεχνική της αναπνεοφαγίας.

Μια άλλη περίπτωση είναι οι αναπνεοφάγοι να κάνουν πολύ ευαίσθητη την όσφρηση τους και να μυρίζουν διάφορες μυρωδιές και να μυρίζουν κυρίως την αργή αποσύνθεση
των κομμένων λαχανικών ή του σφαγιασμένου κρέατος. Η αίσθηση της μυρωδιάς της απώλειας αιθέρα από τα νεκρά λαχανικά ή ζώα είναι αποκρουστική και βρωμάει χωρίς αυτά
να είναι σε στάδιο αποσύνθεσης ακόμα. Την μυρωδιά αυτή την αντιλαμβάνονται μόνο ευαίσθητοι αναπνεοφάγοι και πρέπει να την αποφεύγουν.
Όταν δεν αποφεύγουν την οσμή της νεκράς φύσης μετατρέπονται σε αναπνεοφάγοι της αποσύνθεσης κάτι σαν βαμπίρ που τρέφονται με αιθέρα που χάνει η νεκρή φύση.

Οι παραπάνω τεχνικές αποτελούν διαστρευλώσεις της χρήσης του αιθέρα και δεν συνιστώνται διότι προσδίδουν αρνητικά χαρακτηριστικά στην φύση του ανθρώπου που θέλει
να Θεωθεί, στην πραγματικότητα μετατρέπουν τον άνθρωπο σε αρνητικά πνευματικά όντα που βρίσκονται
πολύ μακρυά από την Θεϊκή φύση και τον σεβασμό της ζωής και της αθανασίας όλων των όντων.