Ετικέτα: θεουργία

Ο Πρόκλος (5ος αι. μ.Χ.), ένας από τους σημαντικότερους Νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, ανέπτυξε ένα ενιαίο φιλοσοφικό και θεουργικό σύστημα, στο οποίο η φιλοσοφική σκέψη και η θρησκευτική πρακτική ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες. Η θεουργία (δηλ. η “θεία εργασία”) αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της προσέγγισής του για την επιστροφή της ψυχής στο θείο. Ακολουθούν τα βασικά στοιχεία σχετικά με Read more

Τα Σαμσαρικά βασίλεια βασίζονται σε ανθρώπινα πάθη όπως το μίσος, ο θυμός, η απληστία, ο φόβος, η ισορροπία ανάμεσα σε ηδονή και πόνο, υπερηφάνεια, ζήλια, πνευματική οκνηρία κτλ. Μήπως αυτά τα υπαρξιακά πεδία είναι κατώτερα οντικά πεδία μέσα στο Γίγνεσθαι-Σαμσάρα και τα πεδία των Νοερών Θεών του Πρόκλου είναι πραγματικά τα πεδία των σοφών και Read more

Στον Βουδισμό, η ηθική ποιότητα του νου —δηλαδή οι προθέσεις, τα συναισθήματα και οι εσωτερικές καταστάσεις— συγκροτεί και καθορίζει την εμπειρία των όντων μέσα σε νοητικά ή υπαρξιακά πεδία (bhava / gati), που συχνά ερμηνεύονται ως τα “Έξι Πεδία Ύπαρξης” (σαμσαρικά βασίλεια). Αυτά τα πεδία δεν είναι μόνο μεταθανάτιοι κόσμοι, αλλά κυρίως νοητικές καταστάσεις που Read more

Ο Πρόκλος δεν μιλά για «Κόλαση» με την έννοια τιμωρητικής μεταθανάτιας τιμωρίας όπως σε μεταγενέστερες θρησκείες, αλλά έχει σαφή θέση για την τύχη της ψυχής μετά τον θάνατο, τον καθαρκτικό κύκλο, και τη δικαιοσύνη των νόμων του σύμπαντος. Όμως η σύγκριση με τον Βουδισμό, και ειδικά με τις Κολάσεις (Naraka), είναι φιλοσοφικά γόνιμη — διότι Read more

Η κοσμολογία κατά τον Νεοπλατωνικό Πρόκλο Η κοσμολογία του Νεοπλατωνικού φιλοσόφου Πρόκλου (5ος αι. μ.Χ.) αποτελεί ένα από τα πιο συστηματικά και εξελιγμένα παραδείγματα μεταφυσικής σκέψης του ύστερου Νεοπλατωνισμού. Επηρεασμένος από τον Πλωτίνο, τον Πορφύριο και κυρίως τον Ιάμβλιχο, ο Πρόκλος προσφέρει μια αυστηρά ιεραρχημένη και θεουργικά προσανατολισμένη θεώρηση του σύμπαντος. Βασικές Αρχές της Κοσμολογίας Read more

Παρακάτω περιγράφεται ένα νέο είδος διαλογισμού βασισμένο στην Βιπάσανα και στην κενότητα αλλά χωρίς το λάθος να ταυτίζεται ο παρατηρητής με την παροδικότητα του φαινομένου δηλαδή του παρατηρούμενου. Με την εμπειρία μέσα από τον διαλογισμό αυτό αποδεικνύεται πως υπάρχει το εγώ παρατηρητής και παροδικό είναι μόνο το φαινόμενο και η αντίληψη. Το λεγόμενο κενό δεν Read more

Στα Πυθαγόρεια μυστήρια οι μύστες έβγαζαν την ψυχή από το σώμα και πήγαιναν στην Βασιλεία των Ουρανών όπου ενωνόταν η ψυχή με το Πνεύμα του Ηλίου τον Νοητό Ήλιο και θεωνόταν. Στην συνέχεια η ψυχή γυρνούσε πίσω στο σώμα και γινόταν η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ του μύστη ως θεανθρώπου… Όταν άνοιξαν τα μυστήρια στα Ελληνιστικά χρόνια το Read more