Ετικέτα: ύμνος

Ακολουθεί ένα κείμενο διαλογισμού γραμμένο ως αρχαϊκός ύμνος, σε ύφος πλατωνικό, εμπνευσμένο από την εμπειρική πρακτική του βουδιστικού Βιπάσανα, τη σιγή και αδράνεια του νοός κατά Πλωτίνο, και τη βίωση του κενού ως ανάβαση στο Έν. Είναι γραμμένο σε αρχαϊκή ελληνιστική μορφή (όχι αυστηρά αττική) για ύφος υμνητικό: Ὕμνος εἰς τὴν ἡσυχίαν τοῦ Νοός καὶ Read more

Ὦ Δήμητρ᾽ ἁγνή, χρυσόσταχυς ὡραία,Μήτηρ ἀέναος, τῆς ζωῆς τροφός,σὲ ὑμνοῦμεν φωνῇ καθαρᾷ καὶ δέει,ὡς σὺ καρποῖς γαῖαν πληροῖς καὶ βίον δίδως. Σὺ ἐδίδαξας βροτοὺς τέχνας μακάρους,πῶς ἐκ στάχυος πλᾶθος ἄρτου γενέσθαι,πῶς πυρὶ θάλπειν, ζυμοῦν καὶ πλάσσειν,ὡς ὁ καρπὸς γενήσεται σώμα τὸ σόν. Σὺ εἶ τὸ ἄροτρον, τὸ χθονὸς χάραγμα,σὺ ὁ ὀμβρὸς, ὁ ἥλιος, ἡ πνοὴ Read more

Ἀρετὴ, φωσφόρε ἀστέρα,καὶ λύχνε τῆς ψυχῆς ἁγνός,ἐκ τῶν ὀδῶν σου ὅστις πλανάται,σκότει δέδεται πικρῶς. Σὺ ἡγεμονεῖς τὰς πράξεις ἡμῶν,σὺ δὲ τὰς καρδίας λαμπρύνεις,ἀπὸ σοῦ πηγάζουσιν αἱ εὐδαίμονες ἡμέραι,ἁρμονίαν καὶ δίκην στηρίζουσα. Κακίαν μισεῖν δεῖ πάντας,ἄχθος ψυχῆς καὶ σώματος,βυθὸς ἀπώλειας, σκότος βαθεῖον,καὶ ἄβυσσος ἀπατηλῶν ὁδῶν. Ἀποτασσόμεθα τῇ Κακίᾳ,συντασσόμεθα τῇ Ἀρετῇ,τῇ βασιλίδι τῶν ἀγαθῶν,τῇ σωτηρίᾳ τοῦ βίου. Read more

Ὦ Ζεῦ, Ζωοποιέ, Πατὴρ καὶ Φῶς ἀέναον,Σὺ ὁ ὡς Πνεῦμα ἐνοικῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων,Ζῇς ἐν ἡμῖν, μέτοχος πάσης χαρᾶς τε καὶ λύπης,Συνοδίτης τῇ συμφορᾷ καὶ τοῖς δεινοῖς τοῦ βίου. Δύναμις τῆς Ζωῆς, ἀνάσα καὶ φλὸξ αἰωνία,Σὺ ὁ λατρεύων τὸ ζῆν δωρεῖσθαι,Ὁ ἀγαπῶν τὸ ἐνοικεῖν ἐν παντὶ θνητῷ,Φωτίζεις τὴν ὕπαρξιν ἡμῶν τῷ ἁγίῳ φωτί Read more

Ὦ Ζεῦ παντοδύναμε, πάτερ θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων,σὺ ὁ θρόνος τῆς κοσμικῆς δυνάμεως,ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὦτοῦ μεγάλου ταξιδίου τῶν ψυχῶν, ὁ ἔνοικος τῆς ψυχῆς ἑκάστου ὄντος. Ἐν σοὶ ἡ πνοὴ, ἐν σοὶ ἡ ζωή,ἡ φλέγουσα σπίθα πᾶσης ὕπαρξης,καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς ἀετὸς ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν,φυλάσσει καὶ κυβερνᾷ τὰ Read more

Ἄκουσον, ὦ Φάνη, πρώτε γεννέτωρ,ἐκ τοῦ Ὠοῦ τοῦ θείου, λαμπρὸς θεὸς ἀείρροος,φῶς αἰώνιον, ζωῆς ἀρχηγέτα καὶ κόσμου. Χρόνε ἄναρχε, κυρίαρχε πάντων,ἐκ σοῦ ἡ Ἀνάγκη κυκλικῶς πλέκει τὰς μοίρας,συ ἐγέννησας τὸ Πρωταρχικὸν Ὠόν, πηγήν τοῦ παντός. Ὦ Φάνη, φέρων ἄστρων ἀριθμὸν καὶ κύκλων κόσμον,πνοὴν καὶ φῶς ἐχέων, πρὸς τὴν γῆν καὶ θάλασσαν ἡγούμενος,σὺ ἐκόσμησας τὸ χάος, Read more

Ὦ φοβερῶν καὶ δεινῶν Σεμνῶν Θεῶν ὕμνον ἀναπέμπω,τὰς τρεῖς Αἰείπαρθένους θυγατέρας τῆς Γῆς καὶ τοῦ Οὐρανοῦ,αἳ ἐν τῷ Ἄιδῃ κατοικοῦσιν, ἐν τῷ τόπῳ τῶν τιμωριῶν, τῷ Ταρτάρῳ. Τὰς Θεὰς τὰς ἐκδικουμένας τοὺς ἐγκληματίας καὶ παραβάτας τῆς φυσικῆς τάξεως τῆς ὕλης,τῆς ψυχῆς, καὶ τοῦ σύμπαντος κόσμου.Αἳ μισοῦσι τὴν διαστροφήν, τὰ ἐγκλήματα κατὰ τῶν Θεῶν, καὶ τὴν Read more

Ἤρα, θεά τῶν αἰθέριων ἀνέμων,τῶν πνευμάτων κυρία, ψυχῶν φωτεινή,σε τιμοῦμεν ἐν ὑψιγείοις ἱεροῖς,σὺν δέει καὶ ἀγάλματι καρδιᾶς ἐνδόξου. Ἐν τῷ ζέφυρῳ τὸν ψίθυρόν σου ἀκούομεν,ὁ λόγος σου βρέχει καρποὺς σοφίας.Ἐν τῷ βορέᾳ ἡ ὀργή σου φανεῖται,ὡς θύελλα καθαίρουσα τὸ κακόν. Πνεῦμα θεῖον, ἐνέργεια τῶν ψυχῶν,φῶς ὑπέρλαμπρον, πνεύσεως καὶ ζωῆς πηγή,ἄγειραι τὰς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου,καὶ καθοδήγησον Read more

Ὦ Ἀθηνᾶ, Θεὰ σοφίας καὶ αἰωνίας φρονήσεως,Κόρη Διός, φῶς τοῦ Νοῦ καὶ τῆς ἀληθείας.Εἰς τὸν χρυσοῦν θρόνον σου, τοὺς αἰθέρας φωτίζεις,Καὶ τὸ φῶς σου εἰς τὸ σύμπαν αἰωνίως διαχέεις. Σὺ ἡ το δόρυ κρατοῦσα, τῆς γνώσεως τὸ φῶς,Ἡ δικαιοσύνην ἐναγκαλιζομένη με καρδίαν ἀτέρμονα.Προστάτις πόλεων, τεχνῶν καὶ λόγων θείων,Ἐμπνέεις ψυχὰς ἀνθρώπων καὶ θεῶν. Εἰς τὰς διανοίας Read more

Read more