Ετικέτα: Θεός

🔥 1. Ο Μωυσής και ο φόνος του Αιγυπτίου: Ανθρωποθυσία; Ο Μωυσής σκότωσε έναν Αιγύπτιο επειδή κακομεταχειριζόταν έναν Εβραίο (Έξοδος 2:11–12). Η Παλαιά Διαθήκη το παρουσιάζει ως πράξη ηθικής αγανάκτησης και όχι ως τελετουργικό φόνο ή θυσία. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη στη βιβλική παράδοση ότι ο φόνος αυτός είχε λατρευτικό ή ιεροθυσιακό χαρακτήρα. Όμως, σε Read more

Αν αποδίδει κάποιος τιμή προς ένα πρόσωπο ή Θεό είναι λατρεία προς αυτό το πρόσωπο διότι η πράξη της λατρείας είναι η αγάπη προς το πρόσωπο ή το Θείο. Επομένως δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ απόδοσης τιμών και λατρείας. Ο Χριστιανισμός λατρεύει – τιμά πολλά πρόσωπα όπως και ο αρχαίος Ελληνικός πολυθεϊσμός. Το επιχείρημά αυτό Read more

1. «Όπως ο Χρόνος είναι εικόνα της Αιωνιότητας…» Αυτό είναι δάνειο από τον Πλάτωνα, κυρίως από τον «Τίμαιο» (37d–38b), όπου δηλώνεται ότι ο χρόνος γεννήθηκε μαζί με τον ουρανό ως «κινητή εικόνα της αιωνιότητας» (εἰκών ἀϊδίoυ). Ο Χρόνος δεν είναι κάτι αφ’ εαυτού υπαρξιακά πρώτο, αλλά ένα μέσο μερικής συμμετοχής στο άχρονο, ένα «καθρέφτισμα» του Read more

Παρατηρούμε ότι η αναφορά ότι ο Ιησούς είναι Θεός γίνεται από Επιστολές και κείμενα που γράφτηκαν κυρίως μετά τον θάνατο του Ιησού. Έως τότε η κλασσική ιδέα του Μεσσιανισμού ήταν ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας και όχι ο ίδιος ο Γιαχβέ Πρόκειται για μια θεμελιώδη διάκριση στην κατανόηση της πρώιμης Χριστιανικής θεολογίας: η ιδέα Read more

1. Πλωτίνος – Εννεάδες (VI.9.8) Ο Πλωτίνος αρνείται κάθε αξία στην «ανάσταση σώματος»· η πραγματική σωτηρία είναι η ἀνάτασις τῆς ψυχῆς εἰς τὸ νοητόν.Αρχαίο κείμενο: «Εἰ δὲ ἔστιν ἡμῖν ἐκεῖθεν ἡ γένεσις, ἐκεῖσε ἀνάβασις· ἀναβητέον οὖν, ὡς οἱ Διονυσιαζόμενοι καθάρσεις ποιοῦνται, πρῶτον ἐκδὺς τὸ παλαιὸν ἱμάτιον καὶ ἀποθεὶς πάντα τὸν κόσμον τοῦτο ἐποίησεν…» Μετάφραση (νεοελληνική): Read more

Στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε θεσμική ή θρησκευτική λατρεία του «κακού» με τον τρόπο που ίσως φανταζόμαστε από άλλες θρησκευτικές παραδόσεις (π.χ. τον Σατανά στον Χριστιανισμό). Η Κακία και οι κακοδαίμονες (ή «κακοδαίμονες τύχες») αντιμετωπίζονταν ως προσωποποιήσεις κακών ιδιοτήτων ή συμφορών, όχι ως θεότητες άξιες τιμής ή λατρείας. Αντίθετα, οι Έλληνες απέφευγαν, καταδίκαζαν ή και Read more

Πρόκλος Η ανάγκη της εσωτερικής ησυχίας, της στροφής προς τα έσω και της θεωρίας του Νοητού Φωτός — είναι βαθύτατα παρούσα σε πολλά σημεία του έργου του Πρόκλου, ιδιαίτερα: Συναφείς ιδέες στον Πρόκλο: Ενδεικτικό Παράθεμα (παραφρασμένο): Από το Περί της κατά Πλάτωνα Θεολογίας, βιβλίο Β’: «Ἡ ψυχὴ ἀναδιπλοῦται ἐφ’ ἑαυτήν, ἀναμιμνῄσκουσα τὸ πατρικὸν φῶς, καὶ Read more

Ο διαλογισμός αυτός βασίζεται στην Πλωτινική εσωστρέφεια και νοητική ενδοσκόπηση. Σκοπός είναι να ησυχάσει ο νους και να σιγήσει ώστε να στρέψει την οπτική του προς τα ένδον για να βρεθεί μπροστά στην θέα του ίδιου του, του εαυτού και να βιώσει υπέρλογες νοητικές καταστάσεις όπως η αναγωγή στο Εν. Οι βασικές λειτουργίες του Νου Read more

Ο Νεοπλατωνισμός είναι φιλοσοφικό ρεύμα που ξεκινά τον 3ο αιώνα μ.Χ. με τον Πλωτίνο και συνεχίζεται με τον Πορφύριο, τον Ιάμβλιχο, τον Πρόκλο και άλλους. Ενοποιεί και συστηματοποιεί την Πλατωνική φιλοσοφία με έντονα μεταφυσικά και θεουργικά στοιχεία. Παρακάτω παρουσιάζεται μια σύντομη περίληψη των βασικών θεματικών του: 1. Το Ένα (ή Αγαθό) 2. Νους (Νοῦς) 3. Read more