 |
 Ὦ Ἑκάτη, σὺ ἡ τοξεύουσα ἐκ μακρόθεν καὶ πέμπουσα τὴν ἁγιότητά σου τοῖς θνητοῖς,σὲ καλῶ καὶ ὑμνῶ! Σὺ, Ἄγγελος καὶ μεσίτρια τῶν Οὐρανίων Δυνάμεων, Σὺ, Ὀνειροπόμπε, πέμψον ὄνειρα ὠφέλιμα, Σὺ, ἡ ἔχουσα τριπλῆν ἐξουσίαν· Σὺ, Ἔφορος τῆς ἐξόδου τῆς ζωῆς εἰς τὸ πεδίον τῆς ὕλης (τοκετός, Σελήνη), Τοιούτην ἐξουσίαν ἔδωκεν σοι ὁ Ὕψιστος Ζεύς, Ἀνδρεία καθ’ ὑπερβολήν, Σὺ, ἡ ἐποπτεύουσα ἄγρυπνα τὴν διαδικασίαν τῆς γεννήσεως Σὺ, ἡ παρισταμένη παρὰ τοῖς ὀρειβάταις Γένοιο ἀρωγὸς τοῦ βίου ἡμῶν. Καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ φοβερὰ ὥρα τοῦ θανάτου, |
Σημειώσεις:
Θυγάτηρ του Διός και της Αστερίας ή του Διός και
της Ήρας ή του Διός και της Δήμητρας ή της
Φεραίας.
Όσοι διηγούνται ότι οι γονείς της είναι ο Δίας και η
Ήρα λέγουν ότι οι γονείς της μετά την γέννεση της
την ωνόμασαν αυτήν άγγελον και την έδωκαν εις τις Νύμφες να την αναθρέψουν.
Η Εκάτη όταν ηλικιώθη έκλεψε από το κιβώτιο της
μητρός της Ήρας το ερύθημα και τα μύρα και
ελάμπρυνε το πρόσωπο της. Η Ήρα κυνηγώντας να
την παιδεύσει την αντίκρισε να είναι σε οίκο όπου
ήταν νεκρός και έτσι έπαυσε την καταδίωξη, αλλά η
Εκάτη είχε μολυνθεί και έπρεπε να καθαρισθεί.
Τούτο έγινε αφού την έλαβαν οι Κάβειροι και την
έλουσαν στην Αχερουσία λίμνη. Έτσι η Εκάτη από
τότε έγινε Πρύτανις των νερτέρων.
Αυτοί που λέγουν ότι είναι θυγάτηρ του Διός και της
Δήμητρας λέγουν ότι η Εκάτη ήταν ανδρεία καθ’
υπερβολή και εστάλθει στον Άδη να ζητήσει την
\Περσεφόνη αλλά αυτή έμεινε στον Άδη και
ωνομάσθει Άρτεμις, Φύλαξ, Δαδούχος. Φωσφόρος
και Χθονία.
Οι δε λέγοντες θυγατήρ του Διός και της Φεραίας
εξιστορούν ότι μόλις την γέννησε η μητέρα της την
έριψε σε τρίοδο επειδή την συνέλαβε με κλεψιγαμία,
έτσι την βρήκαν οι ποιμένες του Φέρητος και την
ανέθρεψαν.
Οι δε λέγοντες αυτήν θυγάτηρ του Πέρσου και της
Αστερίας ιστορούν όπως και ο Ησίοδος ότι ήταν
σύμμαχος των Θεών στην Τιτανομαχία και έτσι την
ετίμησε ο Ζευς και της έδωσε εξουσία στον ουρανό,
στην γη και στην θάλασσα και εις τον Άδη και όσοι
την τιμούν και επικαλούνται αυτήν απολαμβάνουν
ότι και αν ζητήσουν, πλούτο, δόξα , τιμή, νίκη.
Εις τον Άδη είναι προστάτης των νερτέρων που
μένουν άταφοι 100 χρόνια. Είναι και ονειροπομπός,
φαματοπομπός, πέμπει εις τους ανθρώπους ονείρατα
και φάσματα άγρια και φοβερά τα οποία ονομάζουν
Εκαταία.
Έχει τριπλή εξουσία, Σελήνη εις τα ουράνια, Άρτεμη
εις την γην και Εκάτη εις τον Αδη.
Έτσι είναι έφορος του τοκετού (Σελήνη), της ζωής
(Άρτεμις) και του θανάτου (Εκάτη-Άδης).
Περιγράφουν αυτήν με τρία πρόσωπα και έξι χέριακρατούσα λαμπάδες, κλείδες, καλάθους.
Άλλες φορές τριπρόσωπη στην μία κεφαλή την
ημισέληνο στην άλλη πίλο και στην άλλη δάφνη.
Τινές δε λέγουν ότι το σώμα αυτής είχε ύψος
ημισταδιαίον, οι τρίχες της κεφαλής είναι δράκοντες,
μέρος αυτών είναι μέχρι τον τράχηλο περιπλεγμένοι,
και γενικά είχε όψη φρικωδέστατη. Αλλά ποτέ δεν
την εζωγράφιζαν με αυτό το ποιητικό σχήμα.
Οι λαμπάδες συμβολίζουν του γεγεννημένους εις το
φως, οι δράκοντες τα άγρια φάσματα και ονείρατα, το
δόρυ την προστασία των οίκων και η ράβδος της
μαγείας.
Ως φύλακας των οίκων έχει ιερά ζώα τους κύνες.
Αλληγορείται στην Σελήνη και έχει τις ίδιες
επιστασίες. Συνέργησε στην Τιτανομαχία και
κατατρόπωσε τους Τιτάνες.
Επίθετα:
Αγριόμορφος: με άγρια όψη
Βριμώ: φοβερή, οργισμένη
Δασπλήτις: αποκρουστική, φοβερή
Ειναλία: θαλασσινή
Κυδνή: ένδοξη, περίφημη
Κουροτρόφος: συντελών προς την μόρφωση της
νεολαίας
Νυχία: ξάγρυπνη
Ουρανία:Θεϊκή
Ουρεσιφοιτις: που περπατά στα όρη
Περσηϊς:
Τρίμορφος:
Τριάυχην: έχων τρεις αυχένες, τρία κεφάλια.
Τριοδίτις: των σταυροδρομιών με τρεις δρόμους
Τρισσοκάρηνος: με τρεις κάρες, τρία κεφάλια
Τρίγληνος: έχουσα τρία μάτια
Τυμβιδία: επιτύμβια
Φηραία:
Φωσφόρος: φέρουσα φως
Χθόνια: Γήινη