 |
 Ὢ Θεὰ παρθένε, Θεὰ Ἑστία,εὐλογοὶς οἶκο τοῦτο, τῆδε χῶρος ἠσυχίης, ἀνανεύσεως τὲ θάλπους εἴη, χῶρος ἴνα ὄλβος τὲ εὐδαιμονία ἀγάλλοιντο τὲ οἰκήτωρες καταφεύγοιεν ἐξ ἐναντιότητος φύσεως καὶ πάσης πολεμίας δυνάμεως ὑποστάσεως. Εἴθε οἶκος τοῦτος κατέχοι ἀδιάσειστα γαίης ριζούχα θεμείλια, θεμείλια ἀρετῆς, εὐλογημένα ἀπὸ Ἐσὲ Παρθένε Θέαινα. Ἐστιοὶς ἀρετὴν καὶ ἀγαλλίαμα ἐντὸς οἴκου τούτου ἕως οἰκήτωρες προκοπὴν λαμβάνοιεν, νοητικῶς, νοερῶς καὶ ὑλάιως ὑπὸ ὁδηγέτου ἀρετῆς καὶ Ἀγαθοῦ Θεοῦ. Ὢ Θέαινα ἐμοῦ, σκέποις προσφεύγοντες πρὸς ἐσὲ καὶ ἱερίζοις οἶκον καὶ ἕδραν ὄντων ἕως ἀσφαλέως βεβηκότες καὶ ἀρτεμούμενοι παντὸς κινδύνου καὶ πάσης κακίας. Καθιστάοις οἰκητήριον τοῦτον ἀδήωτον ἀπὸ βλαπτήρια δύναμην καὶ πάσαν κακοσύνη καὶ πάσαν ἐπιβούλευσιν καὶ πᾶν ἐρισμόν, πάσαν νόσον, καὶ πάσαν φθορὰν. |
