 |
 Ὦ Πᾶν, Θεὲ τοῦ Παντός, υἱὲ τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τῆς Πηνελόπης,τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Ὑπομονῆς, Φιλένθεε Μάντι! Σὺ, ὃν ὅταν εἶδον πάντες οἱ Θεοὶ, Σὺ, ὃς εἶ τὸ Πᾶν Αἰθέριον πρόσωπον τῆς λογικῆς, Σὺ, ὦ Μυσταγέτα, Θηρευτὴς ψυχῶν, Σὺ, ὁ κρατῶν τὴν ποιμενικὴν ῥάβδον Σὺ, ὃν περιχορεύουσιν Σὺ, ἀρχηγὲ τῶν φασμάτων, Σὺ, ὁ ἀναστενάζων Σὺ, λευκὲ Ὀρειβάτα τῆς ἀρετῆς, Νεβριδόστολε, Κεράστα, Σὲ ὑμνῶ! |
Σημειώσεις
Ο Παν συμβολίζει τον μύστη, την ψυχή που
αναρριχάται στο πνευματικό οικοδόμημα, το
όρος.
Αιξ ουρανία = λαμπρό πυρώδες μετέωρο.
Ο ίδιος είναι Θεός των ψυχών και των μυστών
που τους βοηθά σε αυτό το έργο.
Σύμβολο του η αίγα που αναρριχάται στα
δύσβατα μονοπάτια των βουνών.
Η αναρρίχηση των ψυχών γίνεται με τρόπο
μουσικό, με την σύριγγα του Πανός, και με την
αρμονία.
Είναι μάντις, υιός του Απόλλωνος και της Νύμφης
Πηνελόπης. Γεννήθηκαι εις την Αρκαδία εις το
Λύκαιον όρος, γελαστός Θεός της χαράς, με την
όψη του ως βρέφος εκκίνησε εις γέλωτα όλους
τους Θεούς, λόγω της μορφής του. (επειδή ο Παν
συμβολίζει κόσμο το παν οι Θεοί γελάν και
χαίρονται με την ομορφιά του Παντός.)
Είναι κυνηγός (θηρευτής αυτός που επιδιώκει κάτι
με επιμονή) και ποιμήν, θέλγει με την μουσική
του τις Νύμφες (οι Ναϊάδες νύμφες συμβολίζουν
το υγρό στοιχείο τις ψυχές) οι οποίες κάθονται
γύρω του και ευφρένονται με την μουσική του,
προστάτης των σπηλαίων, αρχηγός των Νυμφών,
Νυμφαγέτης, προστάτης των αλιέων ονομάζεται
Αλίπλακτος από τον Σοφοκλή, κρατά στο δεξί
χέρι μάστιγα και στο αριστερό ποιμενική ράβδο.
Σώζει τους πλωτήρας από τους καταδιωκόμενους
τους με φάσματα ονομαζόμενα φόβοι Πανικοί.
αυτοί αποκρίνονται στον αναστεναγμό σου
Οι έρωτες του είναι η Αίγα, η Νύμφη Πίτυ που
ύστερα από τον θάνατο της στεφανώθηκε το
ομόνυμο φυτό εις ένδειξη αγάπης.
Αγάπησε την Άρτεμιν και μετεμορφώθη εις
τράγον λευκόν και ο Έρωτας τους οδήγησε σε ένα
κυνηγητό της Άρτεμις προς τον Πάνα.
Αγάπησε και την Σύριγγα, μιαν των Ναϊάδων
Νυμφών, αυτή όμως παρακάλεσε τας αδελφάς
αυτής Νύμφες να την μεταμορφώσουν σε
καλάμους πλησίον του πατέρα της ποταμού
Λάδωνα. Προφθάσας δε ο Παν, κλαίων και
αναστενάζων, ηθέλησε να την εναγκαλισθή, και
ενηγκαλίσθη τους καλάμους οι οποίοι
απεκρίνοντο, αντιχούντες προς τους στεναγμούς
αυτού. Από τους κάλαμους αυτούς δημιούργησε
την Σύρριγγα.
Ο Παν συμβολίζει τον Κόσμο, το Παν.
Αλληγορούμενος εις την εικόνα της φύσεως και
του Παντός Κόσμου. Η εικόνα του είναι τα άνω
χαρακτηριστικά ανθρωπόμορφα δηλώνοντας το
ηγεμονικό του αιθέρος ως λογικόν του παντός, τα
δε κάτω λάσια και τραγώδη δια την τραχύτητα της
γης (και την ικανότητα του λογικού της ψυχής να
ανεβαίνει το πνευματικό όρος).
Παρέδωκαν δε αυτόν και ως λάγνον και ασελγή
δια την σπερματικήν δύναμιν των όντων εκείνων,
ων η γέννησις γίνεται εκ της μίξεως.
Είναι φιλέρημος συμβολίζοντας την μονότητα του
παντός, επειδή ο κόσμος είναι μονογενής και
επομένος διατρίβει εις την ερημίαν, εις σπήλαια
και άγριους τόπους, ένθα γίνονται οι Πανικοί
φόβοι.
Αγαπά την υγρασία και τας υγράς αναθυμιάσεις,
την τροφή του παντός και αίτιον γενέσεως.
Φορεί νεβρίδα, σύμβολον της ορωμένης ποικιλίας
του παντός. Έχει Σύριγγα επτάφωνον,
συμβολίζοντας την αρμονία του Παντός και των
Επτά πλανητών. Οι δε Νύμφαι χόρευαν περί
αυτού θελγόμεναι υπό την μελωδία δηλαδή την
αρμονική κίνιση των Πλανητών οι οποίοι
εφελκείουν τις αναθυμιάσεις.
Επλάσθη και επίσκοπός των θρεμμάτων, επειδή
προξενεί την τροφήν και πολλαπλασίασιν αυτών,
όθεν είχε και αυτός κέρατα. (τα κέρατα ίσως να
συμβολίζουν την ικανότητα του νου να
ακτινοβολεί την αρετή ως κέρας ή τον πλούτο και
την ευμάρεια όπως το κέρας της Αμαλθείας)
Ταύτα δε αλληγορούνται και εις τον Ήλιο και την
Σελήνη.
Ενίκησε δε και τους Τιτάνες διά της σύριγγος
δηλαδή την αταξία του παντός διά της αρμονίας.
Πολλές φορές εμφανίζεται να μοιχεύει αιγές.
Αυτή η εικόνα μοιάζει ακατανόητη από τους
αμαθείς και αισχρή.
Αίγα όπως ειπώθηκε είναι ο μύστης.
Ο μύστης στην καθημερινή του ζωή είναι
“συζευγμένος” με την υλαία του φύση.
Ο Θεός του Παντός παραβαίνει αυτήν την ένωση
και έρχεται σε κρυφή και μυστική ερωτική ένωση
με τον μύστη, ο οποίος υπερβαίνει τους υλαίους
νόμους και αναγάγετε στο Αιθέριο και Έμπυρο
πεδίο των Θεών.
Έτσι η μοιχεία ως κρυφή, ερωτική πράξη που
υπερβαίνει τους νόμους της συζυγικής πίστης
αποτελεί την αλληγορία της αναγωγής του
πνεύματος του μύστη από τα υλαία πεδία όπου
είναι “συζευγμένος” στα ανώτερα θεία πεδία.
Και αυτό γίνεται με την μυσταγωγική δράση του
Θεού Πανός δείχνοντας με την εικόνα αυτή όλα
τα χαρακτηριστικά της αναγωγής όπως το μυστικό
μέρος της ενέργειας (κρυφή πράξη) αυτής, την
ερωτική συνεύρεση θεού ανθρώπου (ερωτικό
στοιχείο), την υπέρβαση των υλαίων νόμων
(παραβίαση συζυγικής πίστης).
Επίθετα
Αιγόκερος, Αστροδίαιτος, Αντροχαρής,
Βακχευτής, Ερημονόμος, Θεσπέσιος,
Κρημνοβάτης, Κοσμοκράτωρ, Κεράστης,
Ορειβάτης, Πιτύστεπτος, Συρικτής, Φίλαμνος,
Φιλένθεος.