Εἰς Νέμεσιν

Ὦ Θεά, ἡ νέμουσα τὰ δίκαια, Σὺ ἡ ὀργιζομένη ἐπὶ τῷ ἀδίκῳ καὶ ταπεινοῦσα τοὺς ὑπεροπτικοὺς, τιμωροῦσα δὲ τὰ ἐγκλήματα. Θυγάτηρ τοῦ Ἐρέβους καὶ τῆς Νυκτός, τιμωρὸς τῶν ὀργίλων καὶ ἀλαζόνων ἀνθρώπων, ἡ παρατηροῦσα εἰ οἱ πόλεμοι γίγνονται δικαίως ἢ ἀδίκως. Ἡ προστατεύουσα τοὺς σεμνοὺς ἔρωτας καὶ ἐμποδίζουσα τοὺς ἀκόλαστους καὶ παράνομους. Σὺ ἐν Ἅιδῃ κατέχεις μεγάλην θέσιν, τιμωροῦσα τοὺς θανόντας τοὺς ζήσαντας ἀδίκως καὶ ὑβριστικῶς. Οἱ θνητοὶ σε τιμῶμεν μετὰ τῶν Νημεσίων πανηγύρεων καὶ ἑορτῶν. Σὺ ἐμποδίζεις τὴν παρανομίαν καὶ τὰ μεγάλα ἀλαζονικὰ ἐπιχειρήματα, καὶ γλιτώνεις τοὺς θνητοὺς ἀπὸ τὰς συμφορὰς ἃς ἂν εὗρον ἐκ τῶν ἰδίων χειρῶν. Σὲ ὑμνῶ, ὦ Θεά, ἡ διατηροῦσα τὴν ἰσονομίαν καὶ τὴν δικαιοσύνην καὶ μετριότητα ἐν τοῖς ἀνθρώποις. Ἡ δύναμίς σου διπλή· ἀπὸ μιᾶς, ἀποτρέπεις τὸ κακόν, καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης, τιμωρεῖς τοὺς κακοὺς. Ὡραιότατη Θεά, ἣν ὁ Ζεὺς συνῆψε τῷ εἰς ἔρωτα κυνηγίῳ. Σὺ φορεῖς στέφανον, σύμβολον τῆς δυνάμεώς σου εἰς πάντας τοὺς ἀνθρώπους, καὶ κρατεῖς μηλέαν, σύμβολον τῆς ἀκαμπτοῦ βουλήσεως πρὸς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ δικαίου· ὡς ἀκάμπτη ἡ μηλέα, οὕτως ἀκάμπτη καὶ σὺ. Ἡ Θεὰ Νίκη εἶναι πλάϊ σου, δεικνύουσα τὸ ἀκράτητον τῆς δυνάμεώς σου. Βαρὺν ζυγὸν βάλλεις ἐπὶ τὸν νοῦν καὶ κλίνεις τὸν ἐπηρμένον αὐχένα τῶν ἀνθρώπων. Ἀμοιβαία, ἡ ἐνεργοῦσα ἐπὶ τὰς πράξεις τῶν θνητῶν· Ἀντίτυπος, ἡ ἀντιτάσσεσθαι πρὸς τὴν κακίαν. Ἀδράστεια, ἡ ἡ οὐδεμία ἀδικία σοι διαφεύγει· Ἀΐδιος, ἡ ζῶσα αἰώνιος· Καλλίκομος, ἡ κοσμοῦσα μαλλιὰ ὡραία· Δεινή, ἡ ἰσχυρὰ καὶ σφοδρὰ δύναμις τοῦ δικαίου. Διχόβουλος, ἡ ἔχουσα γνώμην ἀντιθέτην πρὸς τὴν ὑπεροψίαν. Ὑπέρδικος, ἡ συνήγορος τοῦ πρέποντος. Πτερόεσσα, ἡ περιπτύσσουσα τὰς πτέρυγάς σου ὑπὲρ τῶν δικαίων. Δικασπόλος, ἡ κρίνουσα· Μάκαιρα, ἡ εὐτυχισμένη διὰ τὸ ὀρθόν. Πανδερκής, ἡ πάντα ὁρῶσα. Σὲ ὑμνῶ καὶ παρακαλῶ ἔφορον τοῦ βίου ἡμῶν γενέσθαι, καθοδηγὴν πρὸς τὸν δίκαιον καὶ ὡραῖον δρόμον τῆς ἀρετῆς· καὶ ἐὰν ποτε σφάλωμεν, πέμψον ἡμῖν τὴν μετάνοιαν, ἵνα ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον πρὶν κρίνῃς τὰς πράξεις ἡμῶν καὶ γένῃ τιμωρὸς τοῦ νοῦ ἡμῶν καὶ τοῦ βίου ἡμῶν. Καὶ ὅσοι ἡμᾶς ἀδικήσωσι, συγχωρεμένοι ἔστωσαν ἐξ ἡμῶν· ἐκ σοῦ δὲ, κατὰ τὸν Θείον Νόμον καὶ τὴν Θείαν Κρίσιν Σου, ἀναπόδραστοι ἔστωσαν, ὦ Ἀμοιβαία.

Σημειώσεις:

Νέμεσις -εως, (νέμω)
δίκαιη απονομή, δίκαιη αγανάκτηση, οργή για το άδικο,
αίσθημα μεταμέλειας, τύψεις συνείδησης, Θεία οργή που
ταπεινώνει τους υπερόπτες και τιμωρεί τα εγκλήματα.
Θυγάτηρ του Ερέβους και της Νυκτός ή της Δικαιοσύνης ή
του Διός και της Ανάγκης.
Έφορος της δικαιοσύνης, τιμωρός των οργίλων και
αλαζόνων ανθρώπων.
Παρατηρεί τους πολέμους αν γίνονται δικαίως ή αδίκως.
Προστάτης των ερώτων, επιφαινομένη και κωλύουσα
τους παρανόμους έρωτες.
Τιμωρός των θανόντων τους ζήσαντας αδίκως και
υβριστικώς.
Όθεν και εόρταζαν πανήγυριν δια τους νεκρούς Νημεσία
καλουμένην, εις εξιλέωση της Νεμέσεως.
Καθίσταται εναντία στους επιχειρούντες παράνομα ή
μεγάλα και αλαζονικά επιχειρήματα.
Έχει διπλή δύναμη και εξουσία, μία να εμποδίζει τους
ανθρώπους να γίνονται κακοί και δεύτερη να τιμωροί
τους κακούς.
Ωραιότατη η Νέμεσις την κατεδίωξε ερωτικώς ο Ζευς.
Αυτή μετεμορφώθη εις χήνα και ο Ζευς εις κύκνο και από
την συνουσία γέννησε ένα αυγόν το οποίο έφερε ο Ερμής
στην Λήδα το οποίο εφύλαγε σε κιβώτιο και όταν ήρθε ο
διορισμένος καιρός εγεννήθη η Ελένη.
Ο Φειδίας κατασκεύασε άγαλμα το οποίο είχε ολόλιθον
στέφανον και μικρά αγαλμάτια γύρω από αυτό της Νίκης
και ελάφων. Εις την μίαν χείρα είχε φιάλην και στην άλλη
κλάδο μηλέας και εις την φιάλην ήταν Αιθίοπες
ζωγραφισμένοι. Πλησίον της ήταν η Λήδα φέρουσα την
Ελένην προς την Νέμεσιν.
Ο μεν στέφανος σημαίνει την δύναμην Αυτής εις πάντας
τους ανθρώπους.
Η δε Νίκην το ακράτητον της δυνάμεως.
Και οι έλαφοι την δειλία των τιμωριμένων υπ’ Αυτής.
Η Μηλέα την άκαμπτον σταθερότητα προς την εκδίκησιν
επειδή αυτή νομίζεται το σκληρότερο ξύλο.
Η φιάλη και οι Αιθίοπες μένουν ανερμήνευτοι, ίσως
λέγεται δια της πατρότητας Αυτής εκ του Ωκεανού και ότι
οι Αιθίοπες είναι πλησίον Αυτού, αλλά ο Παυσανίας δεν
αποδέχτηκε αυτήν την ερμηνεία.

Επίθετα:

Αμοιβαίη, Αντίτυπος, Αδράστεια, Αΐδια, Καλλίκομος,
Δεινή, Διχόβουλος, Υπέρδικος, Πτερόεσσα, Δικασπόλος,
Μάκαιρα, Πανδερκής.